داربست ها یا پرگولا

داربست ها یا پرگولا

در طول تاریخ ، احداث این گونه سایه بان ها ، بسیار متداول و مرسوم بوده ، شاید گاهی مفهوم لغت به گونه ای باشد که در خواننده بتواند تصوری از ستون های مرمرین (روی آنها به فواصل مختلف سرپوش هایی از مصالح مختلف همراه با پیچش و پوشش گیاهان زینتی ) را پدید آورد. ولی به طور کلی این سایه بان ها به منظور ایجاد زیبایی و فضایی نیم سایه ، در روی قسمتی از تراس ها ، کنار دیوار ، بر روی راهروهای بریک که یک طرف آن دیوار می باشد، احداث می گردد. طراحان در نیم قرن گذشته به احداث داربست کمتر توجه نموده اند. ولی امروزه در معماری باغ ، پارک ها و منازل با فضای بزرگ ، کاربرد آن بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. قبل از احداث پرگولا ، بایستبی به سبک و فرم ساختمان کاملا توجه داشت ، تا هماهنگی آن با تمام خصوصیات ساختمان و باغ برقرار باشد.

کاربرد مصالح ساختمانی در شکل و زیبایی اولیه داربست بسیار موثر است . همچنین در انتخاب گیاهان به عنوان پوشش بایستی دقت شود و مناسب است بیشتر از گیاهان رونده مانند رزرونده ، کلماتیس ، گلیسین و ... استفاده کرد. طول و عرض داربست بر حسب موقعیت محل احداث ، متغیی می باشد.

شاید داربست ها را بتوان در اشکال و گونه های دیگری به عنوان آرک ، با فواصلی در خیابان های باریک ، با مصالح مختلف ایجاد نمود. آرک بیشتر در پارک ها یا منزلی که فاصله درب ورودی و ساختمان زیاد است یا درب ورودی توسط خیابان طویلی با ساختمان ارتباط پیدا می کند، کاربرد دارد.

اصولا در خیابان های طویل ، کاربرد تعدادی از آرک ها ( طاق نماهای چوبی یا فلزی ) با عرض های مختلف در فواصل متفاوت ضروری می باشد. در کنار و اطراف پایه آرک ، گیاهان رونده و پیچنده ای که دارای گل های زیبا می باشد، کاشته می شوند و طاق نصرت هایی همانند تونل از گل و گیاه پدید می آورند.

نویسنده:ابوطالب آقایی

آلاچیق ها

آلاچیق ها

تعریف آلاچیق

در پارکهای عمومی ، فضاهای بزرگ و … اطاقکهایی که کاملا با مصالح ساختمانی بنای منازل متفاوت می باشد ، ساخته می شود که نقش آنها نوعی سایه بان و یا استراحت گاهی موقتی برای عابرین است.

معمولا در ساختمان این گونه اطاقک ها (آلاچیق) ، نکاتی را که از نظر چشم انداز و برخورداری از زیبایی منطقه ضروری می باشد ، مورد توجه قرار می دهند.گاهی در میان یا کنار این گونه آلاچیق ها ، حوضچه های کوچکی احداث یا در وسط آن از درختان پا بلندکه بتوان در بالای آن چتری به منظور ایجاد سایه و تنوع در یکنواختی ایجاد نماید ، غرس می کنند.معمولا محل نصب یا برپا داشتن آلاچیق ها یک فرمول مشخص و کاملا نثبیت شده ای ندارد.گاهی آلاچیق ها را کنار استخرهای بزرگ ، آب نماها یا بر فراز بلندی در باغ ، در میان توده ای از درختان که حالت جنگلی دارند ، بنا می کنند.به طور کلی تاریخچه احداث آلاچیقبه طور مستند در آثار باقی مانده ، چندان مشخص نیست. ولی از اوائل قرن هفدهم ، کم و بیش در برخی از باغات و قصر ها ، اطاقکی را دور از محل ساختمان به عنوان نشتن گاه میان روز و یا خلوت گاه می ساخته اند و برای تزئین داخلی یا خارجی آن از گلدان های گل استفاده می شده است.به عنوان مثال آلاچیق معروف باغ نیمانس در ساسکس انگلستان به سبک ایتالیایی همراه با ستون ها یا آلاچیق هایی به سبک کیوکس های شرقی در باغ سزین کوت در گوسیسترشیر کنار زمین بازی تنیس است. شکل و محل تعبیه آلاچیق ، بستگی به موقعیت زمین ، سلیقه طراح و شناخت چگونگی هم آهنگی با یکدیگر عوامل موجود را در باغ دارد.

در شمال ایران آلاچیق ها بیشتر در باغات چای و میوه ، به اشکال مختلف با مصالح ساختمانی متنوع از قبیل : چوب ، بقایای ساقه های برنج و گندم ، هنوز هم مرسوم است . در برخی دیگر از نقاط ایران این گونه آلاچیق ها علاوه بر ویژگی خاص خود ، به عنوان انبار های موقت یا استراحت گاه نیم روز ، مورد استفاده قرار می گیرند. مصالح ساختمانی که در آلاچیق های روستایی ایران بکار می رود ، بسیار ابتدائی و از مصالح ارزان قیمت می باشد.

 

چگونگی طراحی یک آلاچیق

برای احداث داربست ، آلاچیق و دیگر فرم هایی که بتواند در نقش سایه انداز را داشته باشند ، از انواع مصالح ساختمانی استفاده می شود. ولی همان گونه که قبلا توضیح داده شد ، آلاچیق ها علاوه بر سرپناه و سایه انداز بایستی به نحوی نقش پناهگاه را نیز داشته باشد.بنابراین پی یا پایه های آلاچیق را تا ارتفاع نیم متر با سنگ ، آجر یا بتون بالا آورده و در روی آنها به آنواع و اشکال مختلف ، دیواره و طاق را با مصالحی از قبیل آهن گرد یا تسمه ای ، نبشی و چوب خراطی شده یا طبیعی به ارتفاع حداکثر دو و نیم متر بنا می کنند. نقشه ساختمانی آلاچیق را بصورت چند ضلعی منظم ، مربع ، دایره یا مستطیل و … با طاق گنبدی یا ساده ترین آن به طور مسطح طراحی کرده و می سازند. دیواره های آلاچیق توسط گیاهانی ( رونده یا پیچنده ) به منظور ایجاد سایه ، محصور می شوند.لذا در فواصل معینی از ستون ها یا پایه های آلاچیق ، گیاهانی سریع الرشد کاشته می شود.گاهی به جای گیاهان زینتی از برخی در ختان میوه ماننده مو و یا درختانی که بتوان به آنها فرم داد ، کاشته می شوند. در داخل آلاچیق ، می توان از میز و صندلی های چوبی ( که امکان دارد این چوب ها به اشکال طبیعی تزئین شود) ، سنگی یا سکوبندی (چوبی ، بتونی ، آجری ، سنگی ) استفاده کرد. معمولا کف آلاچیق را از آجر ، سرامیک ، بتون ، شن های رنگی یا ساده و … همانند آنواع دال های خیابان ها ، مفروش می نمایند . دور تا دور آلاچیق را  با عرض حدود یک متر ، با انواع مصالح ساختمانی و تزئیناتی که هماهنگ با طرح عمومی باغ یا پارک می باشد ، مفروش می کنند.

نویسنده : ابوطالب آقائی

کاربرد و انواع نرده ها در فضای سبز

کاربرد و انواع نرده ها در فضای سبز

کاربرد نرده در آغاز ، به منظور وسیله حفاظت ساختمان ، باغ و پارک و ... بوده، ولی امروزه علاوه بر نقش حفاظتی جنبه تزئینی نیز دارد. طبیعی است بر حسب نوع جنس و کاربرد آن ، متخصصین طراحی، انواع و اشکال متنوعی را در این زمینه ارائه و توصیه کرده اند که بر حسب کاربرد به چند دسته طبقه بندی می شوند:

1- نرده های آهنی و توری

نرده های آهنی ، برحسب ذوق و سلیقه سازندگان به اشکال مختلف و طرحهای متنوع ، برای علاقه مندان تهیه و ارائه شده است . این گونه نرده ها ممکن است به طور مستقل با سطح زمین در ارتباط بوده ، طول و ارتفاع آنها متغییر می باشد. همچنین بر حسب سلیقه های خاص فردی ، نرده های آهنی بر روی دیواره های کوتاه، توسط ستون هایی به یکدیگر متصل می گردند و دیواره حفاظتی را پدید می آورند. در کنار این گونه نرده ها ، می توان از برخی گیاهان رونده یا گیاهان مربوط به پرچین ، جهت تزئین استفاده نمود.

2- نرده های چوبی

با وجود آن که عمر و دوام چوب در این مورد بسیار کم  و محدود است ، لذا امروزه کاربرد آن بسیار می باشد. این گونه دیواره ها در بیرون ساختمان به منظور دیواره حفاظتی همراه با پوشش گیاهی جهت زیبایی مرسوم است و به اشکال مختلف و متنوع ساخته می شوند. دیواره های مزبور ، گاهی از شاخه های درختان به صورت طبیعی یا کاملا خراطی شده ، مورد استفاده قرار می گیرند . دیواره های چوبی علاوه بر نقش حفاظتی ، در داخل باغ و پارک به صورت پاراوان یا دیواره های منقطع برای گیاهان رونده در نزدیک دیوار ساختمان یا در وسط چمن بکار می رود.

3- نرده های تزئینی فایبر گلاس

امروزه با پیشرفت صنعت پتروشیمی ، برخی از متخصصین با رنگ ها و صور مختلف ، نرده هایی با طول و عرض مناسب در کارخانجات تهیه و در دسترس علاقه مندان قرار می دهند.

نویسنده:ابوطالب آقائی

انواع دیواره های مورد استفاده در فضای سبز

انواع دیواره های مورد استفاده در فضای سبز

در یک باغ ، برای ایجاد تنوع بیشتر در چشم انداز ، مخصوصا در زمین های ناهموار و شیب دار ، از یک سلسله کارهای ساختمانی استفاده می شود. مانند : دیوار ه های کوتاه ، دیواره های بلند و سلسله ای.

احداث اینگونه دیواره ها علاوه بر زیبایی ، از فرسایش خاک مخصوصا در شیب های تند ، جلوگیری کرده و یا به منظور بادگیر استفاده می شوند. دیواره ها ممکن است متداوم یا منقطع و در سطح آنها می توان گلکاری نمود.

 

انواع دیواره ها

1- احداث دیواره با سنگ بدون ملات ( سنگ لایه ای ) یا با ملات

اینگونه دیواره ها از روی هم چیدن تخته سنگ های متعدد در یک بریدگی پدید می آید . معمولا این تیپ دیواره ها ابتدائی ترین فرم ساختمانی است که جزء ساختمان های اولیه ،  انسان می شناسد.

2- دیواره ساخته شده با مصالح ساختمانی

این نوع طرح بسیار فراوان است و در بین سنگ ها و آجرها از پوشش اتصالی (ملات) استفاده می کنند.

3- احداث دیواره های ساختمانی با پوششی از گل

در حقیقت اینگونه دیواره ها می توانند یکی از دو فرم ذکر ده در بالا باشند. بطوری که گلکاری یا کاشت گیاهان رونده با افزایش خاک و کود در فواصل و لابه لای سنگ ها میسر گردد. امروزه برای ایجاد شکل طبیعی یا وحشی در باغ یا به عبارت دیگر انتقال طرح های طبیعی با مقیاس کوچک تر ، از این گونه دیواره های سنگی بدون ملات همراه با گیاهان کاشته شده استفاده می شود.

4- دیواره های چوبی

در برخی از شیب ها با بکار بردن قطعات چوبی یا بامبو (از تنه و شاخه های طبیعی درختان و نی ) که قسمتی از آن را در خاک فرو می برند (قطر آنها نیز تقریبا باریک می باشد ) ، می توان به زمین شکل داد و انواع دیواره ها و یا تراس بندی ها را پدید آورد. ارتفاع این گونه دیواره ها بر حسب شیب زمین یا نوع گیاه مورد نظر ، متغییر می باشد.

 

انواع دیواره ها بر حسب مصالح ساختمانی

1- دیواره های سنگی

برای احداث اینگونه دیواره ها ، لازم است ابتدا از قطعات بزرگ سنگ و به تدریج که ارتفاع دیواره بالا می آید ، از قطهع سنگ های کوچک تر استفاده کنیم . گاهی دیواره ها دارای شیب بسیار ملایمی است که می تواند بر حسب شیب زمین تعداد آنها متفاوت و متغییر باشد.برای احداث دیواره های شیب دار ، گاهی تنوع همانند پله در فرم دیواره ایجاد می کنند. سنگهایی که به منظور احداث دیواره ها بکار می روند ، ممکن است کاملا فرم داده شده یا به شکل طبیعی باشد. بر حسب موقعیت زمین ، می توان دیواره ها را با ارتفاع های مختلف ، صاف و منطبق احداث نمود.

2- دیواره های بتونی

ساختن دیواره های بتونی جالب نمی باشد. ولی می توان با بکار بردن سنگ (در داخل آنها به منظور تولید برجستگی )یا حفره هایی در آن ایجاد نمود که در داخل آنها خاک باغبانی ریخته و با کاشت انواع گیاهانی که در لایه های تخته سنگ ها رشد می کنند ، تزئین کرد.

3- دیواره های سفالی

در این مورد از قطعات سفلی مسطح برای ساختن دیواره های تزئینی به اندازه های کوچک استفاده می شود که بسیار جالب توجه بوده و بین قطعات هر قشر سفال ، یک ملات ضخیم گذاشته می شود.

4- دیواره های آجری و موزائیکی

مصالح ساختمانی در اینگونه دیواره ها ، شامل انواع آجرها به اشکال مختلف و ابعاد متغییر می باشد . گاهی در لابلای این گونه دیواره ها گیاهان رونده یا گیاهان چسبنده کاشته می شود.

5- دیواره های سبز یا پرچین

دیواره هایی که از گیاهان همیشه سبز ایجاد می شوند ، پرچین نامیده و بر حسب نوع گیاه و منظور خاص ، دارای ارتفاع مختلف می باشند. پرچین بیشتر در اطراف منازل ییلاقی یا پارک ها ویا ... به عنوان دیواره همیشه سبز کاربرد دارد.در پاره ای موارد ، پرچین به طور منقطع یا سرتاسری در کنار نرده ها به عنوان دیواره همیشه سبز حفاظتی به کار می رود.

تعدادی از گیاهانی که به عنوان پرچین یا دیواره سبز کاربرد دارند

1- اسپیره سفید یا گل عروس	2- اسپیره پُرپر	3- اسپیره سرخ	4- اسپیره رعنا	5- اسپیره سرخ ابلق
6- برگ نو برگ درشت	7- برگ نو معمولی	8- برگ نو ابلق طلایی	9- شمشاد رسمی	10- شمشاد ابلق سفید
11- شمشاد ابلق زرد	12- شمشاد نعنایی	13- شمشاد اناری	14- سرو تبری (نوش)	15- سرو خمره ای
16- تمشک	17- زرشک برگ قرمز	18- پیرو کانتا	19- دوتزیا

 نویسنده :ابوطالب آقائی

 

بام سبز باغی روی پشت بام

بام هاي سبز، باغ هايي که به جاي سطح زمين در پشت بام خانه ها ساخته مي شوند، امروزه در بيشتر شهرهاي پيشرفته و پرجمعيت دنيا که به علت افزايش ساخت و ساز و کاهش سطح زمين با کمبود فضا مواجه مي شوند، جايگزين فضاي سبز شهري يا همان پارک ها شده اند؛ .

اما اين فناوري سبز و هنر معماري نوين در ايران که سرانه فضاي سبز آن از حد متوسط نيز پايين تر است به علت ناآگاهي و شناخت نداشتن مردم و بي توجهي مسوولان همچنان ناشناخته و مهجور مانده است.
پرداختن به اين فناوري مي تواند از بزرگترين تحولات مثبت زيست محيطي در شهرها محسوب شود. بام هاي سبز(Green Roof) ، فضاهاي سبزي هستند که به واسطه افزودن لايه هايي که قابليت رشد و نمو گياهان را دارند بر فراز پشت بام خانه ها ايجاد مي شوند.

ساخت بام سبز قدمت بسيار طولاني دارد و به قرن هاي 7 و 8 پيش از ميلاد مسيح بازمي گردد. تمدن هاي آسيايي پديد آمده در کنار رود دجله و فرات جزو اولين گروه هايي بودند که اين هنر را به وجود آوردند که معروف ترين آنها باغ هاي معلق بابل کهن است. پس از آن ، بام هاي سبز به صورت پراکنده براي هزاران سال در مناطقي از اسکانديناوي ، کردستان ، ايران ، ترکيه و عراق به نحوي برجسته ساخته مي شدند.
ترکيب گل و خاک که به عنوان مصالح سنتي ساختمان سازي براي تشکيل سقف در اين مناطق به کار برده مي شد معمولا حاوي دانه هاي علف و گياهان خودرويي بود که پس از استقرار خشت ها در پشت بام خانه ها، رويش يافته و بستري سبز و دلنشين پديد مي آورد. اين هنر کم کم با کاشت انواع گياهان زينتي و تلفيق معماري و روش هاي ساختمان سازي گسترش پيدا کرده و امروزه به صورت يک فناوري نوين در بسياري از شهرهاي اروپا، امريکا و برخي شهرهاي آسيايي بخصوص آلمان و سنگاپور به عنوان مکانيسمي براي روح بخشي به ساختمان ، افزايش سرانه فضاي سبز شهري و حفظ هزينه هاي بلندمدت بناها محسوب مي شود.

بام سبز در ايران

اگرچه واژه بام و ديوار سبز در ايران واژه اي ناآشنا براي بسياري از مردم است و حتي بسياري از متخصصان اطلاع و ديد درستي از آن ندارند، اما براي ديدگان ، مناظري ناآشنا نيستند. پوشش خزه ، گلسنگ ، انواع گياهان علفي و... در ساختمان هاي مناطق مختلف کشور بخصوص آذربايجان و خطه مرطوب و سرسبز گيلان و مازندران و بام هاي خانه هاي کوهستاني و روستاها مشاهده مي شود. نمونه بسيار بارز آن هم بام هاي سبز خانه هاي روستاي ماسوله است که باغچه هايي را بر بام خانه هاي پايين تر که حياط خانه هاي بالاتر هستند، تشکيل مي دهد.
البته گاهي گزارش هايي جسته و گريخته از افرادي خوش ذوق که پوشش گياهي زيبايي بر ايوان و پشت بام خانه هايشان ساخته اند در رسانه ها به چشم مي خورد و برخي ساختمان هاي جديد و گران قيمت شهر تهران نيز مبادرت به احداث بام هاي سبز روي بام هاي خود کرده اند که هدف عمده آنها صرفا زيباسازي و تشکيل فضايي متفاوت بر اين بناهاست ؛ اما نمونه هاي اشاره شده تنها بخش کوچکي از ارزش و کاربرد اين فناوري زيست محيطي است که در کلانشهرها بخصوص تهران از آن غفلت شده است.
با توجه به استانداردهاي بين المللي ، توزيع سرانه فضاي سبز شهري ، ناچيز بودن مساحت فضاي سبز تهران که به طور نامناسب در سطح شهر توزيع شده ، مشاهده مي شود که با توجه به جمعيت موجود در تهران فقط يک نهم فضاي سبز شهري لازم در داخل محدوده در اختيار شهروندان تهراني است که خود اين مقدار نيز داراي پراکندگي مناسبي نيست.
کمبود فضاي سبز از يک طرف و گسترش روز افزون شهرنشيني و بالطبع رشد عمودي ساختمان ها از طرف ديگر موجب شده است نيازهاي روحي و جسمي شهروندان به طبيعت و فضاي سبز و کارکرد مهم آنها در زندگي شهري به دست فراموشي سپرده شود.
دکتر سيد علي جوزي ، متخصص و طراح محيط زيست در اين باره مي گويد: در حال حاضر 2 درصد مساحت خشکي هاي کره زمين را شهرها تشکيل مي دهند و شهرنشين ها از سه چهارم منابع طبيعي استفاده مي کنند که با گسترش شهرنشيني و کاهش منابع ، استاندارد فضاي سبز مورد نياز براي هر شهروند 20 متر مربع در نظر گرفته مي شود که اين مقدار از طريق احداث کمربندهاي سبزشهري ، پارک ها، فضاهاي حاشيه بزرگراه ها قابل جبران است ، اما به دليل ارزش افزوده بالاي زمين در کشور ما و رشد عمودي شهرها و آپارتمان نشيني ، فضاي سبز شهري کمتر ايجاد مي شود؛ بنابراين استفاده از فناوري بام سبز که از تکنيک هاي پيشرفته فضاي سبز است با وجود مشکلات به کارگيري و ساخت واحدهاي گياهي ، پارک ها و باغ هاي مصنوعي از جهات بسياري مقرون به صرفه بوده و مي تواند جايگزين مناسبي براي پارک هاي شهري باشد.
وي با اشاره به مزاياي احداث باغ سبز در بام خانه ها مي افزايد: البته منظور از ايجاد باغ سبز صرفا کاشت گياهان در بستري از خاک موردنظر نيست و باغ هاي گلداني نيز مي توانند براي اين منظور استفاده شوند که در اين صورت جزو سرانه فضاي سبز محسوب نخواهند شد؛ اما کاشت گياهان در بستر خاکي که موضوع بام سبز است موجب دوام و کاربرد بيشتر اين فضاها مي شود. آنچه درباره بام سبز مهم بوده و آن را از ديگر سطوح متمايز مي کند، صرفه جويي در مصرف انرژي و سوخت و ساز در ساختمان هاست که براساس مبحث 19 آيين نامه ايجاد ساختمان و مسکن در خصوص صرفه جويي در مصرف انرژي ، ايجاد بام هاي سبز از اين نظر در روزهاي گرم در شهرهاي خشک و نيمه خشک همانند تهران مي تواند در تهويه مناسب و خنک تر شدن محيط شهري موثر باشد.
اين فضاها ضمن ايجاد زيبايي منظر در محيط با ايجاد فون و فلور مناسب براي رشد انواع حشرات ، موجب جذب پرندگان به سطح بام ها و تخم گذاري در آنها شده و در نتيجه جزاير حيات وحش کوچکي در پشت بام خانه ها مي سازند.کنترل و کاهش روان آب ناشي از بارندگي ، کاهش آلودگي هوا با فيلتر کردن ذرات معلق هوايي از طريق ساقه و برگ گياهان ، حفاظت در مقابل آتش سوزي در ساختمان ، تقليل آلودگي صوتي به ميزان 40 دسي بل و... از ديگر مزيت هاي تکنيک بام سبز به شمار مي آيد.

ويژگي هاي بام سبز شهري

توسعه فضاي سبز بام ها بايد براساس نگرش صحيح به نيازهاي زيست محيطي و اجتماعي شهر و نيز امکانات و قابليت هاي شهري صورت بگيرد؛ هر چند اين فضاها جزو فضاهاي خصوصي و نيمه خصوصي به حساب مي آيند، ولي در بازدهي اکولوژيکي فضاي سبز نقش موثري دارند. آنچه در اينجا موردنظر است ، شناخت گونه هاي گياهان بومي سازگار با شرايط اقليمي ، ميزان آب و خاک مورد نياز و چگونگي ايجاد بستري مناسب براي رويش گياهان در پشت بام خانه هاست.
در اين تکنيک ، گياهان شناسايي شده و مناسب در بستر يا سوبسترايي ويژه با ترکيبي از مواد معدني و آلي کاشته مي شوند. ترکيب گياه با سوبسترا طوري انتخاب مي شود که احتياج چنداني به آبياري جز در شرايط خشکسالي نداشته باشد. ضمن اين که يک لايه زهکش در زير بستر قرار مي گيرد تا ساختمان از خطرات دوگانه نفوذ ريشه گياهان و تراوش آب به بنا از سقف محفوظ بماند.شقايق ابري نيا، کارشناس و طراح منظر درباره ملاحظات ساختاري بنا در ايجاد بام سبز مي گويد: بام هاي سبز 2 نوع هستند:
بام سبز گسترده و متمرکز. بام هاي سبز گسترده اصولا سبک وزن هستند و معمولا ساختارهاي مدون بام تحمل بار آنها را دارند. بام سبز گسترده سبک با عمق سوبسترايي بين 5 - 15 سانتي متر، وزن بام را بين 70 - 170 کيلوگرم افزايش مي دهد؛ ولي بام هاي متمرکز مستلزم توان و مقاومت بيشتر بام در برابر بارشان هستند، به طوري که باري به اندازه 290 تا 970 کيلوگرم را بر بام تحميل مي کنند. انتخاب يک سيستم مناسب فضاي سبز روي بام کاملا وابسته به توان تحمل بار توسط بام بناي زيرين است.
زماني که قرار است در ساختمان جديد اين بخش را طراحي کنيم مشکل زيادي نيست ؛ چراکه سيستم هاي پشتيباني کننده در مرحله طراحي در ساختار بام لحاظ مي شوند، ولي در مورد ساختمان هاي ساخته شده مالک بنا مي تواند براي ارتقاي ساختار و مقاومت بنا براي ايجاد بام سبز با مهندسان معمار و طراحان مشورت کند. گياهاني که براي محيط زيست روي پشت بام گزينش مي شوند بايد متناسب با اقليم هر منطقه بوده و قادر به مقابله با يخبندان هاي شديد، سرماي باد، خشکي هوا، رشد و گل دهي مثبت باشند.
دکتر سيدعلي جوزي درباره راهکارهاي عملي براي پيشبرد اين هدف معتقد است: در برنامه چهارم توسعه محوري به نام دولت سبز تعيين شده که بحث صرفه جويي انرژي ، استفاده کمتر از کاغذ، ايجاد فرهنگ زيست محيطي و غيره در آن مطرح شده است ؛ البته اين امر در شهرداري با ايجاد دفتر محيط زيست و توسعه پايدار در حال پيگيري است که پرداختن به اين مساله در کنار ديگر فعاليت ها، زمينه رسيدن به اهداف دولت سبز را فراهم مي کند.
از اين رو ايجاد فرهنگ سازي از طريق اطلاع رساني ، راه اندازي دفاتر مشاوره براي ارائه کارشناس به معماران و طراحان ساختمان و شهروندان علاقه مند، استفاده از ابزارهاي تشويقي مانند بخشودگي عوارض سالانه نوسازي براي انبوه سازان در صورت ساخت بام هاي سبز و حمايت از سازندگان اين سيستم مي تواند در احياي هنر معماري و طراحي فضاي سبز بام شهري موثر واقع شود.

سعيده اختياري